باید اعتقاد داشت که کفار و نواصب در عذاب جهنم مخلدند و هرگز
عذاب از آنها برطرف نمی شود و دیگر فرقه های باطل که مخالف
شیعه اثنی عشری هستند اگر در مذهب خود متعصب و راسخ بوده و
عقلشان کامل باشد و حجت بر آنها تمام شده باشد ...
آنها نیز در جهنم
مخلد خواهند بود ولی اگر عقل ایشان ضعیف باشد مانند زنان و جمعی
که ضعیف العقل اند و نمیتوانند حق را از باطل تشخیص بدهند یا در
مذهب باطل خود راسخ نباشند و محبت اهل بیت (ع) در دل آنها باشد
تکلیف آنها به امر خدا بستگی دارد که ممکن است حق تعالی با فضل
خود این عده را از جهنم نجات دهد.
اما صاحبان گناهان کبیره و فساقی که شیعه اثنی عشری هستند در جهنم
مستحق رحمت و شفاعت میباشند که ممکن است حق تعالی با فضل کامل
خود ایشان را بیامرزد و به جهنم نبرد که البته اگر هم به جهنم بروند مخلد
نخواهند بود و نجات می یابند و داخل بهشت میشوند.
شخصی به نام عمرو بن یزید میگوید : به حضرت صادق ع عرض کردم
از شما شنیدم که فرمودید : تمام شیعیان ما با هر گناهی که داشته باشند در
بهشتند؟!
حضرت فرمودند : به خدا قسم راست گفتم.تمامی آنها در بهشتند.
گفتم : فدایت شوم.به درستی که گناهان زیاد و بزرگ است.
حضرت فرمودند:اما در قیامت!,پس تمام شما به شفاعت پیغمبر یا وصی
او در بهشت خواهید بود.لکن به خدا قسم در برزخ برای شما می ترسم.
گفتم:برزخ چیست؟
حضرت فرمودند:برزخ ,قبر است از هنگام مرگ تا روز قیامت.
کسی که منکر اصلی ضروری از ضروریات دین باشد, مثل و جوب نماز
و روزه و حج و زکات و بهشت و دوزخ و معاد جسمانی و دیگر اموری که
ضروری دین است(که انکار آنها لزوم انکار مذهب تشیع می باشد),چنین
شخصی کافر و مرتد است و در آتش جهنم مخلد می باشد,هر چند بر حسب
ظاهر اظهار اسلام کند.
* * *
به دلیل اهمیت مباحث" اعتقاد به بهشت و دوزخ" و" انواع انسانها " که در
کتاب "بهشت و حوریان بهشتی" ذکر گردید,لازم دیدیم که در آغاز این
کتاب نیز آن مباحث را ذکر نماییم:
"اعتقاد به معاد جسمانی از ضروریات دین اسلام است و منکر آن کافر
ومخلد در جهنم می باشد.و حشر جسمانی آن است که حق تعالی اجزای
بدنهای مکلفین را مردن,در قیامت جمع می کند و ارواح ایشان بعد از جدایی
از بدنها,باقی می ماند و در قیامت ایشان را به جزای عقاید و اعمال نیک و
بدشان می رساند و اکثر آیات کریمه ی قرآن,صریح این معانی آشکار هستند
و قابل تاویل نیستند. و آنچه در آیات و اخبار متواتره از احوال قیامت مثل
حساب و میزان وصراط و حوض و کوثر و شفاعت و دادن نامه های اعمال
به دست راست و چپ,و برطرف شدن نور کواکب و ریختن آنها از آسمان,و
شق شدن و پیچیدن آسمانها,به همه ی اینها باید اعتقاد داشته باشیم. و همچنین
اعتقاد به بهشت و دوزخ جسمانی واجب است و از ضروریات دین اسلام
است و انکار آنها یا تاویل کردن به بهشت و دوزخ روحانی کفر است وکسی
از فرق مسلمانان انکار این امور نکرده است مگر قلیلی از ملاحده فلاسفه و
حکمائ که ایشان حشر جسمانی را انکار کرده اند ...,البته بعضی از مومنان
را با لذتهای جسمانی ,لذتهای روحانی نیز می باشد که از آن اعظم و بزرگتر
است ,و بعضی از کافران را با عقابهای جسمانی, عقوبات روحانی نیز می
باشد که از آنها شدیدتر هستند."